Και οι Δήμοι “ματώνουν”  από τον ΕΝΦΙΑ

Και οι Δήμοι “ματώνουν” από τον ΕΝΦΙΑ

Δεν είναι μόνο τα νοικοκυριά που αυτές τις ημέρες υπολογίζουν τις υποχρεώσεις τους ώστε να πληρωθούν οι δόσεις του ΕΝΦΙΑ.

Και οι Οικονομικές Υπηρεσίες των Δήμων και των Περιφερειών εκταμιεύουν μεγάλα ποσά για να εξοφληθεί ένας φόρος που όλες οι πολιτικές δυνάμεις και όλοι οι κοινωνικοί φορείς έχουν χαρακτηρίσει άδικο.

Ως …κάτοχοι μεγάλης ακίνητης περιουσίας, οι φορείς της Αυτοδιοίκησης είναι από τους καλοπληρωτές του Υπουργείου Οικονομικών.

Μάλιστα, οι τελευταίες τροποποιήσεις του νόμου 4389/2016 που αναπροσάρμοσε τον ΕΝΦΙΑ, σύμφωνα με την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος έπληξε καίρια τους Δήμους, καθώς πρόσθεσε συνολικά μια επιβάρυνση άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ.

Για να φέρουμε κάποια κοντινά παραδείγματα, ο Δήμος Γλυφάδας πλήρωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 495,5 χιλιάδες ευρώ για να εξοφλήσει το σύνολο του βεβαιωμένου ποσού για ΕΝΦΙΑ.

Την 1η Σεπτεμβρίου, η Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης πλήρωσε στην Εφορία την 1η δόση για τον ΕΝΦΙΑ του Δήμου που αντιστοιχεί σε σχεδόν 17.000 ευρώ.

Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης θα πρέπει να πληρώσει για τον ίδιο σκοπό συνολικά 110.000 ευρώ.

Πρόκειται για τον ορισμό του οικονομικού παραλογισμού.

Η περιουσία των Δήμων που φορολογείται δεν είναι παρά δημόσια περιουσία και τα έσοδα των Δήμων από όπου θα πληρωθούν τα τρελά αυτά ποσά προέρχονται στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με λίγα λόγια φεύγουν από τη μία τσέπη για να καταλήξουν στην άλλη.

Στη διαδρομή αυτή οι περισσότεροι φαίνονται ευχαριστημένοι: 

  • Το Υπουργείο Οικονομικών μπορεί με τα έσοδα αυτά να φουσκώνει την εισπραξιμότητα του ΕΝΦΙΑ, μιας και οι Δήμοι δεν δικαιούνται να προσχωρήσουν στο κίνημα “δεν πληρώνω”.
  • Οι δανειστές της χώρας ικανοποιούνται για το βαθμό αποδοχής του δυσβάσταχτου μέτρου.
  • Ο Υπουργός Εσωτερικών ανακουφίζεται που δεν ανακοινώνει απευθείας μια ακόμη περικοπή στην επιχορήγηση της Αυτοδιοίκησης, όπως στην πραγματικότητα γίνεται. 

Χαμένοι είναι σίγουρα οι Δήμοι, οι δημότες και βέβαια η λογική.

Άλλωστε, δεν σταματά στον ΕΝΦΙΑ η κατά τον απίστευτο αυτό τρόπο αφαίρεση πόρων από την Αυτοδιοίκηση. Η κυβέρνηση πέρσι αποφάσισε να επιβάλει στους ΟΤΑ Φόρο Εισοδήματος από κεφάλαιο και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου.

Στην πράξη η Εφορία αντιμετωπίζει τα έσοδα των Δήμων και των νομικών τους προσώπων που προέρχονται από ακίνητη περιουσία όπως αντιμετωπίζει μια επιχείρηση, φορολογώντας τα με συντελεστή 26%. Το ίδιο ποσοστό εισπράττει και από τα έσοδα που προκύπτουν από την παραχώρηση των κοινόχρηστων χώρων.

Αν κανείς προσθέσει τους πόρους αυτούς που αφαιρούνται από 325 Δήμους και 13 Περιφέρειες, έχει ένα σεβαστό ποσό πολλών εκατομμυρίων που μπορεί να κλείνει “τρύπες” στα έσοδα της κυβέρνησης, αλλά το κάνει με κόλπα δημιουργικής λογιστικής.

Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση με τη μέθοδο αυτή μεταθέτει την ευθύνη και την ανάληψη κόστους για την περικοπή αυτή πόρων στις διοικήσεις των ΟΤΑ. Ο Δήμαρχος θα απολογηθεί για τα έργα που δεν προχωρούν, οι Οικονομικές Υπηρεσίες θα πρέπει να κάνουν κοπτορραπτική πόρων στους προϋπολογισμούς προκειμένου να μείνουν ισοσκελισμένοι…

Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης και στην πρόσφατη Έκτακτη Συνέλευση των Δημάρχων της χώρας, τον Ιούνιο.

Πρέπει να σταματήσει η συρρίκνωση των οικονομικών των δήμων και να συλλογιστεί η Πολιτεία τη συνεισφορά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη διατήρηση των κοινωνικών δομών των δήμων με τα μειωμένα οικονομικά δεδομένα που διαθέτουν την τελευταία εξαετία”, τόνισε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γιώργος Πατούλης και συμπλήρωσε: “Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας άδικος και άνισος φόρος με τον τρόπο που ήδη διαχειρίζεται από την Πολιτεία. Μπορεί να αναδιαμορφωθεί, να επανασχεδιαστεί και να αποτελέσει ουσιαστικό αναπτυξιακό έσοδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης”.

Πόσος φόρος ή ποιος φορολογεί;

Όσο παράλογο είναι να φορολογεί το Δημόσιο τον εαυτό του, άλλο τόσο αδιέξοδο είναι να διατηρείται η φορολογία των φυσικών προσώπων και των ακινήτων σε αυτά τα επίπεδα.

Δυστυχώς, η ηγεσία των Δημάρχων θέλει μεν να απαλλάξει τους Δήμους από τον παραλογισμό του ΕΝΦΙΑ, δεν σκέφτεται όμως το ίδιο και για τους δημότες. Αντιθέτως, πάγια θέση του ΔΣ της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας είναι να “αναμορφωθεί” ο ΕΝΦΙΑ, άγνωστο με ποια κριτήρια, και να αποδίδεται ως έσοδο στους δήμους.

Η προγραμματική θέση να μετατραπούν οι Δήμοι σε “μικρά τοπικά κράτη”, που θα έχουν ολοκληρωμένους φορολογικούς μηχανισμούς ώστε να απεξαρτηθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο από την πολιτική της κεντρικής κυβέρνησης δεν θα λύσει το πρόβλημα ούτε του κράτους ούτε των Δήμων.

Κι αυτό διότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι η διαχείριση των πόρων, αλλά η έλλειψη των πόρων σε μια υφεσιακή οικονομία που αδυνατεί να βρει διέξοδο.

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παλμός Γλυφάδας, 10 Σεπτεμβρίου 2016)