Δημοσθένης Δόγκας: “Οικολογική διαχείριση, όχι λύσεις του ποδαριού”

Δημοσθένης Δόγκας: “Οικολογική διαχείριση, όχι λύσεις του ποδαριού”

Την αντίθεσή του στη χωροθέτηση Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων στη Βουλιαγμένη και τις θέσεις του για μια εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων ανέπτυξε ο επικεφαλής της Δημοτικής Βούλησης, Δημοσθένης Δόγκας, στην εφημερίδα Παλμός Γλυφάδας.

Αφορμή ήταν το ρεπορτάζ (αναλυτικά εδώ) που αποκάλυψε τις προθέσεις της Δημοτικής Αρχής Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης για εγκατάσταση Σταθμού Μεταφόρτωσης στο λεγόμενο «αδρανές λατομείο» της Βουλιαγμένης.

Γράφει ο δημοτικός σύμβουλος – αρχηγός παράταξης:


 

Η άποψή μου σε ό,τι αφορά τη δημιουργία Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων στην εν λόγω περιοχή της Βουλιαγμένης, είναι πλήρως αρνητική και κάθετη.

Το ίδιο υποστήριξα και όταν η συγκεκριμένη Δημοτική Αρχή πρότεινε και ψήφισε κονδύλιο για τη Μελέτη δημιουργίας αντίστοιχου χώρου δίπλα από το Νεκροταφείο Βουλιαγμένης, σε χώρο που εν γνώσει τους βρίσκεται σε ζώνη προστασίας.

Για άλλη μια φορά λοιπόν βλέπουμε να αναζητείται μια λύση “του ποδαριού” σε ένα τόσο σοβαρό και συνεχώς αυξανόμενο σε απαιτήσεις και προδιαγραφές θέμα όπως αυτό της διαχείρισης των απορριμμάτων του Δήμου μας.

Αδιαφορούν για την περιβαλλοντολογική δεοντολογία αλλά και νομοθεσία. Βάζουν πρωτίστως σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων, πλήττοντας την ευπρέπεια και ευταξία αμιγώς κατοικημένων περιοχών. Υποβιβάζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων και συγχρόνως υποτιμούν την αξία των περιοχών και των ακινήτων.

Η νέα Δημοτική Αρχή ξεχνάει ότι ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης περιλαμβάνει τρεις πόλεις και φοβάμαι ότι θα τα καταφέρει να είναι μόνο η μία “Πόλη για να ζεις”, όπως λέει και το σύνθημά τους.

Αυτό μπορεί να ακούγεται ωραίο στα αυτιά κάποιων αλλά όποιος ξέρει από μεσιτικά, κατασκευές, τιμές ακινήτων, πολεοδομικά σχέδια κ.λπ. αλλά έως και ο απλός Δημότης, πολίτης ή ξένος επενδυτής που κοιτάζει την αγορά, βλέπει τον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης συνολικά και όχι κάθε πόλη ξεχωριστά σε ό,τι αφορά τα θέματα ποιότητας ζωής και το κόστος διαβίωσης (δημοτικά τέλη, ενοίκια, αντικειμενικές αξίες).

Τομείς όπως:

  • Η έγκαιρη και οργανωμένη αποκομιδή καθώς και η διαχείριση των απορριμμάτων
  • Η κατάσταση των παραλιών σε ό,τι αφορά την ελεύθερη πρόσβαση, την ποιότητα των νερών αλλά και του καθαρισμού των δημοσίων κοινοχρήστων παραλιών
  • Η κατάσταση των σχολικών κτιρίων
  • Η τήρηση του ορθού πολεοδομικού χαρακτήρα και ύφους της κάθε πόλης και του Δήμου συνολικά
  • Η αντιμετώπιση του θέματος με τα αδέσποτα καθώς και η ορθή διαχείριση τους
  • Η κατάσταση του οδικού και αποχετευτικού Δικτύου 

αποτελούν θέματα όπου χρειάζεται το πλάνο και ο σχεδιασμός να είναι ορθολογικά και όχι άναρχα, μελετημένα και όχι βεβιασμένα. Να βασίζονται σε στρατηγική και να έχουν όραμα και λογική και όχι να είναι κοντόφθαλμα. Να σέβονται τους νόμους και να λαμβάνουν υπόψιν τις πιο σύγχρονες και αρμόζουσες κατά περίσταση μεθόδους.

Λαμβανομένων υπόψιν όλων των προηγούμενων παραμέτρων, η απάντηση σε ό,τι αφορά την πρόθεση ή την προσπάθεια της νέας Δημοτικής Αρχής να μετατρέψει το παλιό λατομείο της Βουλιαγμένης σε χώρο μεταφόρτωσης, ενώ εδώ και χρόνια έχει γίνει η αποκατάσταση του φυσικού τοπίου, όπως αυτό και ορίζεται από τη νομοθεσία για όλα τα πρώην λατομεία ή επίγεια μεταλλεία, μας βρίσκει αρνητικούς.

Σκοπός της αποκατάστασης του φυσικού τοπίου σε κάθε παλιό μεταλλείο ή λατομείο όπως ορίζει ο νόμος και οι περιβαλλοντικές ρήτρες που υπογράφουν όλες οι εταιρείες πλέον για αντίστοιχα έργα κατά την υπογραφή της σύμβασης, είναι σαφώς η αποκατάσταση αισθητικά αλλά και χρηστικά πολλές φορές του τοπίου με τη φύτευσή του αλλά και με την μετατροπή του πολλές φορές σε θέατρα ή πεδία αναρρίχησης αλλά πρωτίστως:

Η πρόληψη της συσσώρευσης λιμναζόντων νερών που έχουν ως αποτέλεσμα τη γρήγορη αλλοίωση του φυσικού τοπίου αλλά και το πέρασμα βαρέων μετάλλων στον υδροφόρο ορίζοντα καθώς και τη δημιουργία σπηλαίωσης και καθίζηση.

Στο πρόγραμμα της Δημοτικής Βούλησης μεταξύ άλλων περιλαμβάνεται πρόγραμμα ενημέρωσης των Δημοτών για τις νέες αρχές της οικολογίας και της ορθής περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Αυτή επιβάλλει το τρίπτυχο:

1) ΜΕΙΩΝΩ

Αλλαγή των καταναλωτικών συνηθειών όλων μας σε ό,τι αφορά την επιλογή προϊόντων με μη ανακυκλώσιμη ή από ανακυκλωμένο υλικό συσκευασία, τη χρήση σακούλας αντί για δυχτάκι για τα καθημερινά ψώνια, που όλα αυτά βοηθούν στη μείωση του τελικού όγκου των οικιακών απορριμμάτων πάνω από 50%.

2) ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ

Οποιαδήποτε συσκευασία, περιτύλιγμα, αμπαλάζ ή ακόμα και παλιά εργαλεία, αντικείμενα, έπιπλα κ.λπ. για πολλούς είναι πρώτη ύλη για μεταποίηση, καλλιτεχνικές αναφορές ή εξυπηρέτηση άλλων χρηστικών αναγκών ή και των ίδιων κατόπιν αναπαλαίωσης ή ανακατασκευής τους. Η πρακτική αυτή μειώνει τον τελικό όγκο των οικιακών απορριμμάτων πάνω από 10%.

3) ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ

Ό,τι δεν έχει ο καθένας καταφέρει να φιλτράρει με τις προηγούμενες δύο μεθόδους που αποτελούν βασική διαφοροποίηση στην οικολογική συνείδηση των ανθρώπων, τότε πάει στην ανακύκλωση η οποία λογικά με μία καμπάνια ενημέρωσης λειτουργεί πολύ καλύτερα και σχεδόν από μόνη της. Η πρακτική αυτή μειώνει τον τελικό όγκο των οικιακών απορριμμάτων πάνω από 15%.

Από το σύνολο λοιπόν των οικιακών απορριμμάτων βλέπουμε ότι εύκολα επιτυγχάνεται η μείωση μέχρι και 70% του όγκου που πραγματικά καταλαμβάνουν καθώς και του όγκου που διαχειρίζονται οι Δήμοι. Ο μεγάλος όγκος απορριμμάτων είναι που έχει ως επακόλουθο τις κακές και πρόχειρες λύσεις, όπως αυτή που πραγματεύεται το ρεπορτάζ σας αλλά και την επιβάρυνση των δημοτικών τελών, ταυτόχρονα με τη μείωση της ποιότητας ζωής μας.

Εάν λοιπόν θέλουμε να δοθούν ορθές, μακροπρόθεσμες και αποδοτικές λύσεις, πρέπει η δημοτική αρχή να αποδεχθεί τους νόμους και να δώσει τις πρέπουσες λύσεις.