Ιστορίες ΦΠΑκής τρέλας

Ιστορίες ΦΠΑκής τρέλας

«Στα όπα-όπα την είχα τη Μαιρούλα. Μέχρι και σουβλάκι με αλάτι τής αγόραζα».
«Πολύ τσιγκούνης αυτός ο Μιλτιάδης. Να φανταστείτε ότι έχει πάντα στην τσέπη του ένα σακουλάκι με αλάτι κι ένα άλλο με ρίγανη. Αγοράζει σουβλάκι ανάλατο με 13% ΦΠΑ και προσθέτει αλάτι μόνος του, να μην ανέβει ο συντελεστής».

«Δε φτάνει το αλάτι, πρέπει να έχουμε στην τσέπη και μια λεμονόκουπα, τυλιγμένη σε αλουμινόχαρτο».

«Στο σπίτι δεν αγοράζουμε πια γιαούρτι με φρούτα. Παίρνουμε το σκέτο και προσθέτουμε φρούτα και ζάχαρη μόνοι μας».

Ήδη αυτές οι κουβέντες γίνονται κομμάτι της καθημερινότητάς μας καθώς πολλά είναι τα παράδοξα του νέου καθεστώτος ΦΠΑ. Πώς είναι δυνατόν η προσθήκη αλατιού να εκτοξεύει την τιμή ενός προϊόντος (π.χ., των λουκάνικων) γύρω στο 10%; Πώς είναι δυνατόν το μοσχαρίσιο κρέας να επιβαρύνεται με 23% και το χοιρινό με 13%; Πώς είναι δυνατό να ακριβαίνει το καφεδάκι που πίνει ο χαμηλοσυνταξιούχος στο καφενείο του χωριού; Πώς είναι δυνατόν να ακριβαίνει η τυρόπιτα, η μόνη «πολυτέλεια» που πολλοί Έλληνες μπορούν να προσφέρουν στον εαυτό τους;

Πώς είναι δυνατόν σε μια χώρα που απειλείται από την υπογεννητικότητα οι πάνες για μωρά να επιβαρύνονται με τον ανώτατο συντελεστή του 23%;
Δεν υπάρχουν απαντήσεις. Ή μάλλον δεν υπάρχουν ΛΟΓΙΚΕΣ απαντήσεις σε παράλογα ερωτήματα.