Τι ΔΕΝ ξέρουμε για τον Ομάρ Σαρίφ

Τι ΔΕΝ ξέρουμε για τον Ομάρ Σαρίφ

Ο θάνατος του Ομάρ Σαρίφ, σε ηλικία 83 ετών, ήταν είδηση σε όλα τα ΜΜΕ, σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότεροι ίσως τον γνωρίζουμε από το ρόλο του στη θρυλική ταινία «Λώρενς της Αραβίας» από τον οποίο ξεκίνησε η λαμπρή διεθνής καριέρα του.

Ο Ομάρ Σαρίφ ήταν γνωστός μεταξύ άλλων για την αγάπη του για την Ελλάδα την οποία επισκεπτόταν συχνά και μάλιστα μιλούσε ελληνικά.

Το Ομάρ Σαρίφ ήταν το καλιτεχνικό του ψευδώνυμο. Το πραγματικό του όνομα ήταν Μισέλ Ντεμίτρι Σαλούμπ. Ήταν γόνος μιας πλούσιας οικογένειας του Καϊρου και πριν γίνει ηθοποιός, εργάστηκε για λίγα χρόνια στο ξυλουργικό εργοστάσιο του πατέρα του.
Ήταν ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Καϊρου μαθηματικά και φυσική και μιλούσε αρκετές ξένες γλώσσες.

Μεγάλη αποτυχία του ήταν η ταινία «Τσε» του 1969 όπου υποδύεται τον διάσημο Αργεντινό επαναστάτη με τον Τζακ Πάλανς στο ρόλο του Φιντέλ Κάστρο. Οι κριτικοί έθαψαν την ταινία που βούλιαξε και στα ταμεία.
Εκτός από τον Τσε Γκεβάρα, είχε υποδυθεί τον Ιταλό εξερευνητή Μάρκο Πόλο στην ομώνυμη ταινία, τον Ρώσο γιατρό στο «Δόκτορα Ζιβάγκο», τον Μογγόλο κατακτητή Τζένγκις Χαν στην ομότιτλη τιανία, τον Αυστριακό πρίγκιπα στους «Εραστές του Μάγιερλινγκ», τον Μεξικανό ληστή στο «Χρυσάφι του Μακένα» και φυσικά τον Γερμανό αξιωματικό στη «Νύχτα των Στρατηγών». Έπαιξε σε δράματα, σε μιούζικαλ, σε κωμωδίες, σε περιπέτειες, σε αισθηματικές ταινίες. Πραγματικά ηθοποιός παντού καιρού!

Η επαγγελματική αλλά και η αισθηματική σχέση του με τη Μπάρμπρα Στρέιζαντ τη δεκαετία του ΄60 προκάλεσε προβλήματα στη σχέση του με τις αιγυπτιακές αρχές. Μάλιστα στην Αίγυπτο είχε απαγορευθεί η προβολή της ταινίας τους «Funny Girl» όπου υποδύεται έναν Εβραία χαρτοπαίχτη. Βλέπετε, ο Σαρίφ ήταν Αιγύπτιος και η Στρέιζαντ δεν ήταν απλώς Εβραία αλλά υποστήριζε με πάθος το κράτος του Ισραήλ.

Από τη δεκαετία του ΄70 συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, όμως η εποχή της μεγάλης λάμψης είχε περάσει. Είχε πάθος με τον τζόγο και τις ιπποδρομίες και ξόδευε όλο και περισσότερο χρόνο παίζοντας ανταγωνιστικό (όχι αθλητικό) μπριτζ. Μάλιστα είχε γράψει πολλά βιβλία για το μπριτζ και αρθρογραφούσε τακτικά γι’ αυτό το εγκεφαλικό, όπως θεωρείται παιχνίδι.
Λέγεται ότι κάποτε κέρδισε σε ένα καζίνο ένα εκατομμύριο δολάρια!

Μια ταινία του που είχε κάνει ιδιαίτερη αίσθηση στην Ελλάδα ήταν οι «Διαρρήκτες» (1971) στην οποία ο Ζαν Πολ Μπελμοντό έκανε τον ζογκλέρ στην καρδιά της αθηναϊκής κίνησης μπαίνοντας απ’ τα παράθυρα σε τρόλεϊ και λεωφορεία. Πώς να μην εντυπωσιαστεί ο Αθηναίος βλέποντας την πόλη του να έχει μεταβληθεί σε προσωπική αρένα δυο από τους διασημότερους σταρ της εποχής της αφούσ στην ίδια ταινία ο Ομάρ Σαρίφ, ήταν ο ιδανικός ηθοποιός για να παίξει τον ψευτοφολκλόρ αστυνομικό Αβέλ Ζαχαρία που καταδιώκει τον Μπελμοντό (με ρεπούμπλικα, γκαμπαρντίνα, κομπολογάκι και τα σχετικά), τον ξεναγεί σε ελληνική ταβέρνα κάνοντάς τον κοινωνό στις λιχουδιές της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας: This we call mouzaka, this is dolmadakia κ.ο.κ.

Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του τυχερό επειδή πρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες που σήμερα θεωρούνται κλασικές: «Λόρενς της Αραβίας», «Δόκτωρ Ζιβάγκο» και «Νύχτα των στρατηγών» –και όλα αυτά μέσα σε πέντε μόνο χρόνια.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα περνούσε ανάμεσα στο Κάιρο και στο Παρίσι. Στο Παρίσι έμενε στο ξενοδοχείο Royal Moncen. Kαι να τι είχε πει το 2005 για τη ζωή σε ξενοδοχείο: «Όταν ζεις μόνος σου και δεν είσαι πια νέος, είναι καλό να μένεις σε ένα ξενοδοχείο. Αν νιώσεις μοναξιά, μπορείς να κατέβεις στο μπαρ στο ισόγειο. Στο ξενοδοχείο σού συγυρίζουν το δωμάτιο και δεν έχεις να σκοτιστείς για τίποτα. Και αν νιώσεις κάποια αδιαθεσία, τηλεφωνείς στη ρεσεψιόν και τους λες να σου φέρουν όλα τα ασθενοφόρα του Παρισιού…»