Στο σπήλαιο του Νυμφόληπτου με τους Πανοραματιστές

Στο σπήλαιο του Νυμφόληπτου με τους Πανοραματιστές

Δεύτερη εξόρμηση στον Υμηττό προγραμματίζουν το 2ο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου οι Πανοραματιστές, αυτή τη φορά στο φημισμένο σπήλαιο του Νυμφόληπτου. 

Η ακριβής ημερομηνία της δράσης θα ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες. Η αναχώρηση προγραμματίζεται να γίνει στις 10:30 π.μ. από το Μνημείο των Πυροσβεστών (Θέση Κρεμαστός Λαγός) όπου θα γίνει μια σύντομη ενημέρωση για το μνημείο. Η απόσταση του Σπηλαίου από το μνημείο είναι περίπου 600 μέτρα.

Συνολικά η επίσκεψη στο Σπήλαιο (ενημέρωση, κατάβαση, παρατήρηση) είναι διάρκειας 2 ωρών. Οι Σπηλαιολόγοι της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας Γεωργία Μπουρμπούλη, Ιωάννης Τσακανίκας και Παναγιώτης Δευτεραίος θα βρίσκονται εκεί ως οδηγοί.

Για τη συμμετοχή οι «Πανοραματιστές» παρακαλούν να σταλεί το ονοματεπώνυμο και κάποια στοιχεία επικοινωνίας στο panoramatistesvoulas@gmail.com.

Πληροφορίες

1010150_1488810711400119_5583609847386656935_nΤο σπήλαιο του Νυμφόληπτου βρίσκεται στη θέση Κρεμαστός Λαγός, στο λόφο Κρεβάτι της Βάρης, σε υψόμετρο 260μ. και βορείως των εγκαταστάσεων της Σχολής Ευελπίδων. Το σπήλαιο επισκέφθηκε για πρώτη φορά το 1765 ο περιηγητής R. Chandler και έκτοτε αποτέλεσε τόπο επίσκεψης όλων των ξένων περιηγητών που περνούσαν από την Αττική (Foucherot, Fauvel, Gell, Dodwell, Ross, Curtius, Kaupert, Leake, Byron).

Πρόκειται για σπήλαιο μείζονος αρχαιολογικής σπουδαιότητας, το οποίο διαμορφώθηκε από τον ικανότατο θηραίο λαϊκό καλλιτέχνη – γλύπτη Αρχέδημο σε άντρο των Νυμφών και του Πανός, κατά το γ’ τέταρτο του 5ου αι. π.Χ. Αδιάψευστη μαρτυρία των επεμβάσεων του Αρχεδήμου αποτελούν οι επιγραφές, τα λαξεύματα και τα ανάγλυφα που σκάλισε στα τοιχώματα και το εσωτερικό του σπηλαίου (ανάμεσά τους το άγαλμα ακέφαλης ενθρόνου θεότητας, καθώς και ανθρώπινης μορφής που εικονίζει, όπως δηλώνει επιγραφή, τον ίδιο τον Αρχέδημο). Έκτοτε το σπήλαιο αποτέλεσε εντατικής άσκησης λατρείας. Εγκαταλείφθηκε ξαφνικά στα μέσα του 3ου αι. π.Χ. και άρχισε να χρησιμοποιείται πάλι από τους νεοπλατωνικούς κατά την εποχή του Ιουλιανού του Παραβάτη (τον 4ο αι. μ.Χ.) και μέχρι τα τέλη του 4ου αι. μ.Χ., οπότε σταματά οριστικά η λειτουργία του ως λατρευτικού χώρου, πιθανότατα λόγω καταστροφικής επίθεσης που δέχθηκε από τους χριστιανούς, οι οποίοι επιχείρησαν, χωρίς όμως επιτυχία, να το μετατρέψουν σε χριστιανικό ασκητήριο.

Ανασκαφική διερεύνηση διενεργήθηκε στο σπήλαιο στις αρχές του 20ου αι. από την εν Αθήναις Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών, υπό την διεύθυνση του C.H. Weller. Τα ευρήματα που ήλθαν στο φως φυλάσσονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ δύο από τα ανάγλυφα (με αριθ. ευρ. 2008 και 2011) εκτίθενται στη Συλλογή Γλυπτών του Μουσείου.