Και στη Βούλα μετέφερε το μήνυμά του ο ΣΥΡΙΖΑ

Και στη Βούλα μετέφερε το μήνυμά του ο ΣΥΡΙΖΑ

Την αισιοδοξία του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές της Κυριακής μετέφερε στο ακροατήριο της Βούλας την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015 ο Γιώργος Κατρούγκαλος.

Ο πρώην υπουργός, με μια σύντομη και λιτή τοποθέτηση περιέγραψε τους στόχους της νέας κυβέρνησης, αν το κόμμα του πάρει την εντολή, τονίζοντας ότι η διαχείριση της συμφωνίας που επετεύχθη μπορεί να έχει αποτελέσματα για την πλειοψηφία των εργαζομένων μόνο αν κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να την διαχειριστεί.

Ο υποψήφιος βουλευτής Αττικής, Νάσος Αθανασίου εξήγησε με τη σειρά του ότι επίτευγμα της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν το γεγονός ότι τέθηκε επί τάπητος το ζήτημα του δημόσιου χρέους με ρητές αναφορές και δεσμεύσεις ότι αυτό θα απομειωθεί τα επόμενα χρόνια. Όπως ανέλυσε, ο στόχος αυτός από μόνος του απαιτεί από την απελθούσα κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της.

Ο υποψήφιος βουλευτής Αττικής Κώστας Δέδες τόνισε στην ομιλία του:

Μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ή με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, είναι η μόνη που είναι σε θέση να κάνει ρήξεις και ανατροπές, βγάζοντας τη χώρα από τη μιζέρια. Είναι η μόνη που μπορεί να δράσει κατά των κατεστημένων συμφερόντων. Και είναι η μόνη που μπορεί να εργασθεί σθεναρά για την εξεύρεση ισοδύναμων μέτρων με στόχο, τη μείωση της φορολογίας και τον περιορισμό των εισοδηματικών απωλειών, για καλύτερη αναδιανομή των βαρών, και για τη μάχη μέσα την Ευρώπη για μια «κοινωνική αναπτυξιακή Ευρώπη».

Ο υποψήφιος βουλευτής Αττικής Θέμης Δημητρακόπουλος, σημείωσε μεταξύ άλλων:

Κάποιοι θέλουν να τιμωρήσουν αυτούς, και αυτόν, που τους «απογοήτευσαν». Να ρίξουν λευκό, να καταφύγουν στη βολική αποχή, να ψηφίσουν ακόμη ακόμη αυτούς που με τη φυγή τους ανέτρεψαν ουσιαστικά την πρώτη αριστερή κυβέρνηση της χώρας, προβάλλοντας ένα ουτοπικό, απραγματοποίητο και πιθανότατα καταστροφικό όραμα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, επιστροφής στη βολή της εθνικής απομόνωσης – και πάντως επιστροφής. Όμως ο κόσμος και η κοινωνία δεν προχωράνε με επιστροφές, αλλά με το βέλος του χρόνου και της πολιτικής να δείχνει στο μέλλον. Και δεν συνειδητοποιούν, όσοι σκέφτονται μες στη δικαιολογημένη, ως ένα σημείο, απογοήτευσή τους, μες στη συναισθηματική τους ματαίωση, ότι αυτός που θα τιμωρήσουν, αν τελικά ψηφίσουν έτσι, είναι ο ίδιος ο εαυτός τους. Και τα παιδιά τους, φυσικά. Γιατί θα ρισκάρουν με την αρνητική ψήφο τους την πιθανότητα να επανακάμψει στην εξουσία μια αμετανόητη, οπισθοδρομική και ρεβανσιστική Δεξιά, συνεπικουρούμενη και από άλλες συντηρητικές, καθεστωτικές δυνάμεις, για να ματαιωθεί έτσι οριστικά κάθε προοπτική προοδευτικής, αριστερής μεταρρύθμισης και διακυβέρνησης στον τόπο.