Χωρίς άδεια μουσικής από το Δήμο τα καταστήματα

Χωρίς άδεια μουσικής από το Δήμο τα καταστήματα

Μια σημαντική αρμοδιότητα για τις τοπικές κοινωνίες φεύγει από τη δικαιοδοσία των Δήμων.

Η χορήγηση άδειας μουσικής και άδειας μουσικών οργάνων, σύμφωνα με το Σχέδιο Νόμου “Νέο Θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις” η διαβούλευση για το οποίο ολοκληρώθηκε στις 29 Αυγούστου, καταργείται.

Μέχρι σήμερα, κάθε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόριο, μπαρ, καφέ κ.λπ.) που ήθελε να εγκαταστήσει ένα απλό ηχοσύστημα για την αναπαραγωγή μουσικής εντός ή εκτός του χώρου του, υποχρεούται να υποβάλει στον Δήμο ένα σχέδιο για την τοποθέτηση των ηχείων καθώς και να δεσμευτεί ως προς το ωράριο της μουσικής καθώς και την έντασή της.

Για τη χορήγηση ή μη της άδειας αυτής αποφασίζει το Δημοτικό Συμβούλιο, το Συμβούλιο Δημοτικής Κοινότητας ή το Τοπικό Συμβούλιο του Δήμου όπου δραστηριοποιείται η επιχείρηση. Μάλιστα, πρόκειται για τις ελάχιστες αποφασιστικές αρμοδιότητες που έχουν τα τοπικά συμβούλια.

Η ΕΛΑΣ καθώς και οι υπηρεσίες Δημοτικής Αστυνομίας μπορούσαν να ελέγξουν βάσει αυτής της άδειας το αν μια επιχείρηση κάνει ηχορύπανση και αναλόγως να επιβάλει κυρώσεις. Στην πράξη, η άδεια αυτή είναι και το μόνο “όπλο” των τοπικών κοινωνιών απέναντι σε οχλούσες επιχειρήσεις, καθώς η παράβαση των όρων της άδειας αυτής μπορούσε μόνο να δικαιολογήσει μια νυχτερινή παρέμβαση της Αστυνομίας.

Το άρθρο 30 πάντως του εν λόγω νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομίας καταργεί ρητά την άδεια αυτή και αντ’ αυτής, υποχρεώνει τις επιχειρήσεις στο εξής να κάνουν μια απλή γνωστοποίηση στον Δήμο της πρόθεσής τους να εγκαταστήσουν ηχεία.

Στο πλαίσιο διευκόλυνσης του επιχειρείν, το νομοσχέδιο απλοποιεί όλες τις διαδικασίες για την ίδρυση παρόμοιων επιχειρήσεων.

Στο εξής, αν το νομοσχέδιο ψηφιστεί από τη Βουλή ως έχει, μόνο απαραίτητο δικαιολογητικό θα είναι η άδεια από την οικεία Πολεοδομία ότι το ακίνητο που χρησιμοποιεί η επιχείρηση έχει τις ανάλογες χρήσεις γης. Μάλιστα, προβλέπεται προθεσμία 10 ημερών στην Πολεοδομία για να απαντήσει, ένα διάστημα που αν περάσει χωρίς να αντιδράσει η υπηρεσία, θα σημαίνει ότι σιωπηρά δίνει έγκριση. Ξεκαθαρίζεται πάντως ότι η άδεια παράτασης ωραρίου διατηρείται.

Το συγκεκριμένο άρθρο συγκέντρωσε πολλά “πυρά”.

Με ανακοίνωσή του ο Δήμος Αθηναίων γράφει συγκεκριμένα:

Αφαιρείται από τους Δήμους ένα εργαλείο για τον έλεγχο παραβατικών συμπεριφορών σε ένα τομέα ιδιαιτέρως ευαίσθητο. Σε περιοχές μεικτής χρήσης θα μπορεί ένας επιχειρηματίας να παραβιάζει το νόμο με μόνο φόβο κάποιο πρόστιμο ή μία πταισματικού χαρακτήρα δίωξη, χωρίς να καταλείπεται κάποιο εργαλείο για την προστασία των συμφερόντων των κατοίκων. Η αυθαιρεσία ουσιαστικά θεσμοθετείται με αυτή τη διάταξη”, αναφέρει χωρίς περιστροφές ο μεγαλύτερος Δήμος της χώρας.

Δεκάδες αρνητικά σχόλια έχουν δημοσιευτεί και στον ιστότοπο της Διαβούλευσης για το εν λόγω νομοσχέδιο. Πάνω στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρει παρέμβαση του Συλλόγου των Αθηναίων, μεταξύ άλλων:

Η ηχορύπανση οφείλεται όχι μόνο στην μουσική, αλλά και στο ωράριο λειτουργίας, καθώς και στην προσέλευση μεγάλου αριθμού θαμώνων. Η ηχορύπανση είναι μορφή υποβάθμισης του περιβάλλοντος κατά την περιβαλλοντική νομοθεσία (Ν.1650/1986), ενώ η αδυναμία του κράτους να την ελέγξει και να την περιορίσει έχει κριθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ότι συνιστά μια μορφή παραβίασης του ανθρώπινου δικαιώματος για σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και της κατοικίας (άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου)”.

Άλλος σχολιαστής αναφέρει χαρακτηριστικά:

Με αυτή τη διάταξη κάνετε πλάτη στους παραβατικούς επιχειρηματίες σε βάρος εκείνων που λειτουργούν νόμιμα και γι’ αυτό είμαι σφόδρα εναντίον της κατάργησης της χορήγησης της άδειας μουσικής από τους Δήμους. Πέραν τούτου και με δεδομένη τη σκοπούμενη «απλοποίηση» των διαδικασιών, εφόσον ο νομοθέτης θέλει να απλοποιεί διαδικασίες προς όφελος των επιχειρηματιών, ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι αυστηρότερος με τους παραβάτες”.

Τα ανεδαφικά 80 ντεσιμπέλ

Οι άδειες μουσικής και χρήσης μουσικών οργάνων που χορηγούνται μέχρι σήμερα ήταν αρκετά αυστηρές αλλά ουδέποτε τηρήθηκαν κατά γράμμα. Για παράδειγμα, μια άδεια λειτουργίας μουσικής εντός ενός καταστήματος ορίζει ότι η ένταση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 80 ντεσιμπέλ.

Ποτέ, κανένα κατάστημα και …πουθενά τολμούμε να κάνουμε την εκτίμηση ότι δεν τήρησε τον όρο αυτό, μιας και πρόκειται για ένταση που σχεδόν δεν ακούγεται. Άλλωστε, ελάχιστοι Δήμοι διαθέτουν ειδικό όργανο, το λεγόμενο ντεσιμπελόμετρο, με το οποίο θα μπορούσε η Δημοτική Αστυνομία ή άλλη αρμόδια υπηρεσία να κάνει αυτοψία και να έχει απτά ευρήματα της παράβασης.

Το γεγονός ότι η άδεια ήταν πρακτικά ανεφάρμοστη οδήγησε εύκολα στην κατάργηση της άδειας, μιας και το ζήτημα θεωρήθηκε περισσότερο διαδικαστικό και γραφειοκρατικό.

Στην πραγματικότητα όμως, οι άδειες λειτουργούν σαν χαλινάρι. Ορίζοντας και ωράριο για τη μουσική, εκτός από την ένταση, τα Τοπικά Συμβούλια και οι Δήμοι είχαν καίριο ρόλο στην εκπροσώπηση του κοινωνικού συνόλου απέναντι στην κάθε επιχείρηση, η οποία όφειλε να λογοδοτεί.

Το κενό αυτό θα είναι δυσαναπλήρωτο…

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παλμός Γλυφάδας, 3-9-2016)