Δήμοι δύο ταχυτήτων στην Περιφέρεια Αττικής;

Δήμοι δύο ταχυτήτων στην Περιφέρεια Αττικής;

Είναι τελικά ισότιμοι οι δύο βαθμοί της Αυτοδιοίκησης, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες; Έχουν μια ειλικρινή σχέση συνεργασίας;

Για να τίθεται διαχρονικά το ερώτημα αυτό ως αίτημα προς επίλυση στα συνέδρια των Δημάρχων, όπως αυτό της Θεσσαλονίκης, σημαίνει ότι …υπάρχει καπνός. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν από τον Προϋπολογισμό μιας περιφέρειας και την κατανομή που θα αποφασίσει η διοίκησή της εξαρτώνται κρίσιμης σημασίας έργα τοπικού ενδιαφέροντος που ξεπερνούν σε κόστος τις δυνάμεις των Δήμων.

Το θέμα ήρθε με ένταση στην επικαιρότητα, με αφορμή την πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, όπου καταρτίστηκε το Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων της Περιφέρειας για το ερχόμενο έτος.

Εκεί λοιπόν φαίνεται ότι έγιναν επιλογές που άνοιξαν τον Ασκό του Αιόλου. Κι αυτό διότι ξεκίνησε μια δημόσια αντιπαράθεση για την Αυτοδιοίκηση και τις σχέσεις μεταξύ των δύο βαθμίδων της.

Η αρχή έγινε από τον Δήμο Μαρκόπουλου Μεσογαίας, ο οποίος με δημόσια τοποθέτησή του στις 17 Νοεμβρίου 2016 κατήγγειλε τη διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής για την αδικαιολόγητη μη ένταξη τριών “ώριμων” έργων στο Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων της.

Τα έργα αφορούσαν τη συντήρηση του οδικού δικτύου και των πεζοδρομίων στο Πόρτο Ράφτη και το Μαρκόπουλο καθώς και την ανακατασκευή του Στίβου στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης.

Η ανακοίνωση του Δήμου ξεχειλίζει οργή διότι η περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, δεν δέχτηκε να μιλήσει ούτε τηλεφωνικά επί 10 ημέρες στον Δήμαρχο Μαρκόπουλου Μεσογαίας, Σωτήρη Μεθενίτη, παρά τις συνεχείς οχλήσεις και διότι στην επικοινωνία με τους αντιπεριφερειάρχες, οι τελευταίοι έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν.

Η συνέχεια δόθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, όπου ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Γιάννης Σγουρός, ο πρώτος αιρετός περιφερειάρχης στην Αττική, είπε χωρίς περιστροφές: “Υπάρχουν κραυγαλέες αποκλίσεις στην κατανομή πόρων ακόμη και ανάμεσα σε γειτονικούς δήμους της Αττικής, που είναι εμφανές ότι πλέον χωρίζονται σε αρεστούς και μη”. Και αναφερόμενος σε δημόσιες καταγγελίες για διακρίσεις εις βάρος ορισμένων δήμων τόνισε ότι πρόκειται για “αδιανόητη για τα δεδομένα της αυτοδιοίκησης θεσμική εκτροπή”.

Τη σκυτάλη πήρε η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας. Ο επικεφαλής των Δημάρχων με επιστολή του προς τους συναδέλφους του, τους ζήτησε να αποστείλουν γραπτώς τα έργα που έχουν απορριφθεί αδικαιολόγητα, από τις περιφέρειες.

Όπως επισήμανε σε μια χαρακτηριστική του κλίματος αποστροφή του στην επιστολή αυτή, “οι δήμαρχοι δεν εκφοβίζονται, ούτε τρομοκρατούνται. Δεν θα επιτρέψουμε στους γεωγραφικούς αντιπεριφερειάρχες που έχουν μπει σε προεκλογική περίοδο και έχουν βλέψεις για συγκεκριμένους δήμους να λειτουργούν με πελατειακά κριτήρια. Είναι απαράδεκτο να αδικούν δήμους στους οποίους μένουν χιλιάδες πολίτες και με βάση τα πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια θα έπρεπε να λαμβάνουν χρηματοδοτήσεις για την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων”.

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ σημείωσε ότι με τα στοιχεία που θα συγκεντρωθούν από τους Δήμους θα καταρτιστεί κατάλογος με τις σχετικές αναφορές, οι οποίες στη συνέχεια θα προωθηθούν στους αρμόδιους πολιτικούς και νομικούς φορείς.

Η απάντηση ήρθε από τις στήλες της Αυγής, όπου δημοσίευσε σχετικό άρθρο ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής, Σπύρος Τζόκας.

Στο άρθρο αυτό που μιλά γενικά περί της Αυτοδιοίκησης, η πρώτη παράγραφος είναι και η πιο χαρακτηριστική: “Οι ανέραστοι της Αυτοδιοίκησης είναι εκείνοι που δεν αγαπούν την Αυτοδιοίκηση, τη χρησιμοποιούν για αλλότριους στόχους και σκοπούς και συνεπώς με τις πράξεις τους μόνον κακό πράττουν. Στην κατηγορία αυτή θεωρώ ότι εντάσσεται και η πρόσφατη ανακοίνωση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), που κατά την ταπεινή μου γνώμη προκαλεί ρήγμα στην ενότητα της Αυτοδιοίκησης”.

Ο αντιπεριφερειάρχης καλεί απλώς τους καταγγέλλοντες να ονοματίσουν τις διακρίσεις που έγιναν και δεν απαντά επί της ουσίας…

Τεχνοκρατικός μανδύας σε πολιτικές επιλογές

Δυστυχώς, οι εκατέρωθεν καταγγελίες για μικροπολιτική, για σκοπιμότητες και παράβαση των αρχών της συνεργασίας μεταξύ των δύο βαθμίδων έχουν όλες βάση. Διότι η αυτοδιοίκηση είναι πρωτίστως ένας χώρος πολιτικής και στην πολιτική υπάρχουν διαφωνίες, στρατηγικές και τακτικές προσώπων, μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα σχέδια ομάδων.

Στο πλαίσιο αυτό είναι ηλίου φαεινότερο σε κάθε εξωτερικό παρατηρητή ότι τα 2,5 αυτά χρόνια της αυτοδιοικητικής περιόδου έχουν διαμορφωθεί σχέσεις μεταξύ περιφερειακής αρχής και ορισμένων δημάρχων που άλλες φορές ξεκλειδώνουν προβλήματα και άλλες φορές σκαλώνουν.

Οι αναφορές δημάρχων σε παρεμβάσεις αντιπεριφερειαρχών που κατευθύνουν τις αποφάσεις των περιφερειακών διοικήσεων κατά το δοκούν, με κριτήρια όχι αυτά της χρηστής διοίκησης, τεκμηριώνεται από ένα απλό ερώτημα:

Έχουν προσδιοριστεί συγκεκριμένοι κανόνες και ποσοστικοποιημένα κριτήρια μέσω των οποίων μπορεί να γίνει η επιλογή των ώριμων έργων” από τις Περιφέρειες;

Η απάντηση στο ερώτημα που έθεσε απαντώντας στον Σπύρο Τζόκα η ΚΕΔΕ, είναι σαφώς “όχι”.

Επομένως, ο τεχνοκρατικός μανδύας που μπαίνει πάνω σε πολιτικές επιλογές είναι στην πραγματικότητα …διάφανος.

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παλμός Γλυφάδας, 3 Δεκεμβρίου 2016)