Connect with us

Hi, what are you looking for?

Δημοτικό Συμβούλιο

Απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση για την εκκλησιαστική περιουσία της Βουλιαγμένης

Με διαδοχικές τροποποιήσεις ρυμοτομικού σχεδίου στη Βουλιαγμένη, η Εκκλησία έλαβε πολύ μεγαλύτερη έκταση οικοδομήσιμων εκτάσεων από την αρχική πολεοδόμηση του 1951, κάτι που σήμερα δικαιολογεί την αποκατάσταση του περιβαλλοντικού ισοζυγίου

Μια ιστορική απόφαση που αλλάζει υπέρ της κοινοχρησίας και του πρασίνου τον αρνητικό συσχετισμό με την Εκκλησία της Ελλάδος έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης το βράδυ της Τετάρτης 21 Ιουλίου. Μετά από εκτενή εισήγηση και ενδελεχή παρουσίαση του Γρηγόρη Κωνσταντέλλου, οι εκπρόσωποι των πολιτών αποφάσισαν να επιβάλλουν εκ νέου ρυμοτομική απαλλοτρίωση σε 288,7 στρέμματα αδόμητης γης στη Βουλιαγμένη, φερόμενης ιδιοκτησίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, και μάλιστα χωρίς αποζημίωση, βάσει ενός εμπεριστατωμένου και στέρεου νομικά σκεπτικού.

Στο κέντρο του νομικού αλλά και πολιτικού επιχειρήματος της δημοτικής αρχής ετέθη η αρχική “σύμβαση Κατσαφαρόπουλου”, η συμφωνία δηλαδή μεταξύ Εκκλησίας της Ελλάδος και Δημοσίου που υπεγράφη στο συμβολαιογραφείο Κατσαφαρόπουλου και έγινε νόμος του κράτους με Βασιλικό Διάταγμα, η οποία το 1951 ενέταξε τη Βουλιαγμένη στο σχέδιο πόλης και καθόρισε ποιες εκτάσεις της θα δομηθούν και ποιες θα είναι κοινόχρηστες και κοινωφελείς. Επρόκειτο δηλαδή για την αρχική πολεοδόμηση της Βουλιαγμένης που όπως κάθε πολεοδόμηση, καθορίζει τι δομείται και τι μένει αδόμητο για τη λειτουργία της πόλης.

Όπως παρουσίασε ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος το σκεπτικό της εισήγησης, την οποία επεξεργάστηκε ομάδα νομικών υπό την Καθηγήτρια Διοικητικού Δικαίου και Δικαίου Περιβάλλοντος στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, Γλυκερία Σιούτη, σε σχέση με την αρχική σύμβαση, το ισοζύγιο μεταξύ κοινόχρηστων και οικοδομήσιμων χώρων έχει διολισθήσει σημαντικά σε βάρος της κοινοχρησίας, μετά από πολλαπλές τροποποιήσεις του ρυμοτομικού σχεδίου, οι οποίες απλώς απέδιδαν νέους οικοδομήσιμους χώρους στην ιδιοκτησία της Εκκλησίας.

Συγκεκριμένα, ενώ η σύμβαση του 1951 καθόρισε ότι το 37% της Βουλιαγμένης θα δομηθεί, το 1981 μετά από διαδοχικές τροποποιήσεις του ρυμοτομικού σχεδίου το ποσοστό αυτό έφτασε στο 53% και το 2021 είχε διαμορφωθεί στο 46%. Μεσολάβησαν οι αποφάσεις απαλλοτρίωσης των διοικήσεων του Πατρίκιου Καραγεώργου και του Γρηγόρη Κασίδόκωστα, οι οποίες όμως “έληξαν” καθώς ο Δήμος ουδέποτε μπόρεσε να αποζημιώσει την Εκκλησία για την αξία των εκτάσεων. Αν οι αξιώσεις της Εκκλησίας για αποδέσμευση των οικοπέδων ολοκληρωθούν, το ποσοστό δόμησης της Βουλιαγμένης θα φτάσει το 53%.

Έκτοτε – και διαχρονικά – η διοίκηση του πρώην Δήμου Βουλιαγμένης και νυν Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης θεωρεί τα οικόπεδα που προέκυψαν από την άρση της απαλλοτρίωσης που αποφάσισαν τα δικαστήρια “πολεοδομικά αρρύθμιστα” και αρνείται να χαράξει επισήμως ρυμοτομικές γραμμές και να αποφασίσει όρους δόμησης και χρήσεις γης, έχοντας ήδη καταδικαστεί σε χρηματικές κυρώσεις για την άρνηση αυτή. Ως απάντηση στο “τείχος” αυτό, η Εκκλησία προ λίγων μηνών προχώρησε σε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για επενδυτές που θα αναλάβουν έναντι κάποιου τιμήματος να αγοράσουν τα επισφαλή αυτά οικόπεδα για να τα “ρυθμίσουν” οι ίδιοι.

Στην πράξη λοιπόν, η απόφαση που έλαβε στις 21 Ιουλίου το Δημοτικό Συμβούλιο έρχεται να θεραπεύσει μια ιστορική αδικία έναντι του περιβάλλοντος. Να αποκαταστήσει δηλαδή το περιβαλλοντικό ισοζύγιο μεταξύ δομημένων και αδόμητων εκτάσεων του Δήμου, μιας και η “Εκκλησία έχει λάβει από τη Βουλιαγμένη περισσότερα από όσα εδικαιούτο” όπως είναι η διατυπωμένη θέση του Γρηγόρη Κωνσταντέλλου.

Όπως ανέπτυξε η Γλυκερία Σιούτη μιλώντας στο Δημοτικό Συμβούλιο τεκμηριώνοντας τη θέση αυτή, η Εκκλησία εφόσον είναι ιδιοκτήτρια περισσότερων οικοδομήσιμων εκτάσεων από αυτές που της αναλογούσαν με την αρχική σύμβαση, έχει ήδη αποζημιωθεί σε είδος, δηλαδή σε γη, και μάλιστα σε πολλαπλάσια αξία. Άλλωστε, σύμφωνα με την απόφαση περί απαλλοτρίωσης που έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο, και πάλι κερδισμένη βγαίνει, αφού αν η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου γίνει δεκτή, θα έχει σε σχέση με το 1951 επιπλέον 256 στρέμματα στην ιδιοκτησία της σε σχέση με την αρχική σύμβαση Κατσαφαρόπουλου.

Ιδιαίτερα φορτισμένες ήταν οι τοποθετήσεις των δημοτικών συμβούλων που προέρχονται από τη Βουλιαγμένη. Ο Διονύσης Γεωργουλόπουλος είπε ότι από το 1975 που είναι δημοτικός σύμβουλος έχουν μεν γίνει πολλές συζητήσεις για το θέμα, αλλά καμία απόφαση δεν είχε ποτέ το συνολικό σκεπτικό που έφερε ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, τον οποίο συνεχάρη. Η Μαίρη Φουρναράκη τόνισε ότι “σήμερα κόβουμε το νήμα ενός αγώνα που ξεκίνησαν οι πρώην Δήμαρχοι Βουλιαγμένης Πατρίκιος Καραγεώργος και Γρηγόρης Κασιδόκωστας”. Ο Σωτήρης Ελευθερίου τόνισε ότι “αν υπάρχει έστω και ένας που αμφισβητεί αυτό τον σχεδιασμό σήμερα πρέπει να σωπάσει” διότι αυτή η υπόθεση ενώ πάντα ερχόταν σε συζήτηση “ποτέ δεν έφτασε στο σημείο που την φέρνει σήμερα ο Δήμαρχός μας”. Ο δε Παντελής Κασιδόκωστας δήλωσε “πολύ συγκινημένος” αφού “το όνειρο του αδερφού μου να κρατήσει τη Βουλιαγμένη ως έχει, σήμερα πραγματοποιείται”.

Μόνη εξαίρεση στην ομόθυμη στήριξη του αγώνα που ξεκινά η δημοτική αρχή, την οποία έδωσαν χωρίς “αστερίσκους” οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών (Ματόπουλος), Δίπλα σας (Μαρία Σίνα), Λαϊκή Συσπείρωση (Πασακυριάκος) και Νέα Πόλη Μία Πόλη (Δασακλάκης) ήταν η μείζων μειοψηφία Κύμα Ενωμένων Πολιτών. Ο επικεφαλής της παράταξης δήλωσε με επιστολή του ότι απουσιάζει σε διακοπές, ενώ οι σύμβουλοι της παράταξης Ζανέτ Δόγκα και Νατάλης Πέτροβιτς είπαν “λευκό”, προβάλλοντας διαδικαστικά θέματα ως αιτιολόγηση.

κλειδαράς Σπανός
Advertisement

Newsletter

Η επικαιρότητα των 3Β κάθε Σάββατο στο email σας

Advertisement Enter ad code here
Advertisement