Ο Πολιτισμός στο απόσπασμα... της καταγγελίας

Ο Πολιτισμός στο απόσπασμα… της καταγγελίας

Του Θανάση Παπαδημητρίου
τ. Διευθυντή 2ου Γυμνασίου Βούλας

Την 29η Οκτωβρίου ε.ε. διεξήχθη μία δίκη. Κατηγορηθήκαμε ότι παραβήκαμε το καθήκον μας. Διότι στις αποστολές του 2ου Γυμνασίου Βούλας στο εξωτερικό από 2003 -2013 (από όπου το σχολείο αποσπούσε πάντα την 1η θέση) επιτρέψαμε την συμμετοχή «εξωσχολικών». Δηλαδή αποφοίτων μαθητών μας, που φοιτούσαν στο 2ο Λύκειο την ημέρα της αποστολής και αποφοίτων απαραίτητων για την επιτυχία της θεατρικής παράστασης.

Η πρόεδρος του δικαστηρίου και ο εισαγγελέας έβαλαν τα πράγματα στην θέση τους. Οι απόφοιτοι του 2ου Γυμνασίου δεν παύουν να είναι μαθητές του 2ου Γυμνασίου και δεν είναι εξωσχολικοί. Είναι παιδιά του 2ου Γυμνασίου. Και στον πολιτισμό δεν ισχύουν οι γραφειοκρατικές απαγορεύσεις.

Το 2ο Γυμνάσιο Βούλας έχει μία πολιτιστική παράδοση που ξεπερνά την τριακονταετία. Πέρασαν από το θεατρικό πάλκο χιλιάδες παιδιά. Απασχολήθηκαν Σαββατοκύριακα και αργίες. Απομακρύνθηκαν από ενασχολήσεις σε ύποπτους χώρους. Έβγαλαν την δειλία τους στο κοινό. Δημιούργησαν κύκλους παρεών.

Προ πάντων όμως γνώρισαν τον πολιτισμό από καθηγητές που προσέφεραν ανιδιοτελώς την εργασία τους.

Ως διευθυντής του σχολείου προσπάθησα να ενισχύσω την προσπάθεια. Και θέλησα να ανοίξω το σχολείο στην κοινωνία, όπως και οι νόμοι μου το επέβαλαν.

Δεν ισχυρίζομαι ότι το όλο εγχείρημα δεν είχε αδυναμίες. Άλλωστε πάντα ο πολιτισμός προάγεται και με τις αδυναμίες των συμμετεχόντων. Αυτό είναι το μεγαλείο του. Ότι μετατρέπει την αδυναμία σε μεγαλείο και ανάταση. Σε δίδαγμα. Σε βιωματική παιδεία που αδυνατεί η σχολική αίθουσα να προσδώσει.

Σήμερα μαθαίνω πως ανώτεροι υπηρεσιακοί παράγοντες (επικαλούμενοι τι;) απαγορεύουν τον πολιτισμό. Θεωρούν πως άνθρωποι, που συνταξιοδοτήθηκαν αλλά στήριξαν το εγχείρημα, είναι «ακατάλληλοι» να συνεργάζονται με λαμπρούς εκπαιδευτικούς εν ενεργεία και να παράγουν πολιτισμό. Οι χώροι «ανήκουν» μόνο στο σχολείο και όχι στην κοινωνία. Οι σχολικοί χώροι μπορούν να λειτουργούν 8 π.μ. – 3 μ.μ. «Απαγορεύεται» η χρήση τους από παιδιά της Βούλας γιατί δεν φοιτούν όλα στο Γυμνάσιο. Έκαναν το λάθος να μεγαλώσουν και να φοιτούν στο Λύκειο ή και στο Πανεπιστήμιο.

Η δημοτική αρχή επί τέλους προχώρησε στην παραχώρηση σχολικής αίθουσας για τις πρόβες της πολιτιστικής ομάδας (που έκανε τις πρόβες της υπαίθρια στον Άγιο Νεκτάριο). Και την παραχώρησε παρόλο που ο πολιτισμός ελέγχει την εξουσία εξ ορισμού. Και ας έβαλε μπελά στο κεφάλι της. Και ας μπλέξει με τις καταγγελίες ορισμένου προσώπου. Επί τέλους πήρε απόφαση. Δεν είναι «παράνομη» η παραχώρηση και ο πολιτισμός.

Έτσι καταλήξαμε να έχουμε τον πολιτισμό στο …απόσπασμα της καταγγελίας.

Και αφαιρούμε τη δυνατότητα μια ολόκληρη παιδική κοινωνία να αποκτήσει παιδεία, να πάψει να εφέλκεται από περίεργες σημερινές απασχολήσεις και να ζει όλη τη χαρά που προσφέρει το θέατρο , η μουσική, ο πολιτισμός.

Ευτυχώς που ό,τι δεν καταλαβαίνουν οι στείροι στύλοι της γραφειοκρατίας το κατάλαβε το δικαστήριο. Μας επιβράβευσε με τα λεχθέντα δια στόματος προέδρου και εισαγγελέως και μας αθώωσε πανηγυρικά.

Παραμένει όμως η πράξη των ιθυνόντων και της δημοτικής αρχής.

Για να πάψει να είναι ο πολιτισμός έρμαιο των καταγγελιών και των μικρών ανθρώπων. Επειδή στην κοινωνία της Βούλας προσέφερε τα μεγάλα αποτελέσματα.

Δείτε επίσης: