Λαϊκή Συσπείρωση: Ερωτήματα για το Ασκληπιείο και την Διαρκή Ιερά Σύνοδο

Λαϊκή Συσπείρωση: Ερωτήματα για το Ασκληπιείο και την Διαρκή Ιερά Σύνοδο

Έναν αναλυτικό σχολιασμό της ανακοίνωσης που εξέδωσε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος για το Ασκληπιείο και τις διεκδικήσεις της Εκκλησίας επί του ακινήτου εξέδωσε η Λαϊκή Συσπείρωση Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης.

Η παράταξη του Κώστα Πασακυριάκου παραθέτει τα κρίσιμα κομμάτια από την ανακοίνωση της ιεραρχίας, θέτοντας ερωτήματα που αναδεικνύουν την ουσία της αντιπαράθεσης.

tspg

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:


Ακόμα περισσότερα ερωτηματικά, σοβαρό προβληματισμό και ωμές παραδοχές σχετικά με τις εξελίξεις στο Ασκληπιείο, που απ’ ότι φαίνεται «τρέχουν» γρήγορα, περιλαμβάνει η ανακοίνωση (26.6) της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ) για το θέμα της προσφυγής που έχει καταθέσει ώστε να αρθεί η απαλλοτρίωση έκτασης 46,657 στρεμμάτων που αποτελούν τμήμα του νοσοκομείου. Βέβαια, μετά τις καταγγελίες μελών της ΔΙΣ ότι αυτά που γράφει η ανακοίνωση δεν συζητήθηκαν στη Σύνοδο, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σοβαρά.

Στεκόμαστε σε τρία κρίσιμα ζητήματα που αφορούν αυτή καθ’ αυτή την υπόθεση του Ασκληπιείου.

1ον: Λέει η ΔΙΣ: «Σημειώνεται τό αὐτονόητο, ὅτι φυσικά ἡ προσφυγή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν συνδέεται μέ ὁποιαδήποτε ἐνδεχόμενο ἐξώσεως τοῦ Ἀσκληπιείου Νοσοκομείου Βούλας. Ἄλλωστε μέχρι σήμερα πολλές νοσηλευτικές καί λοιπές κρατικές δομές συνεχίζουν καί λειτουργοῦν ἐπί μοναστηριακῶν ἐκτάσεων, γιά τίς ὁποῖες οὐδέποτε καταβλήθηκε ἡ νόμιμη ἀποζημίωση».

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 1η: Το ΝΔΠΠ «Εκκλησία της Ελλάδος» έχει καταθέσει προσφυγή σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, που εκδικάζεται στις 7 Οκτωβρίου 2020, ημέρα Τετάρτη στις 10 το πρωί, με την οποία ζητά την αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης 46,657 στρεμμάτων, λόγω μη καταβολής αποζημιώσεως. Με απλά ελληνικά, η Εκκλησία της Ελλάδος, διεκδικεί σχεδόν τη μισή έκταση που σήμερα υπάρχει ένα δημόσιο νοσοκομείο. Δηλαδή εκείνο το τμήμα της έκτασης που ισχυρίζεται ότι τής ανήκει «κατόπιν δωρέας της μητέρας του Σουλτάνου Σελήμ του Γ”ήδη από το 17ο αιώνα», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην προσφυγή της από το 2018.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 2η: Υπάρχουν και άλλες εκτάσεις της Εκκλησίας που φιλοξενούν νοσηλευτικές και λοιπές κρατικές δομές για τις οποίες ουδέποτε έχει καταβληθεί νόμιμη αποζημίωση. «Ανοίγει», όπως γίνεται κατανοητό, ένα ακόμα θεματάκι ενόψει της αντιδικίας με το Δημόσιο. Που μπορεί τελικά να μην είναι και τόσο αντιδικία αλλά να εμφανιστεί κάτι σαν «επώδυνος συμβιβασμός»…

ΕΡΩΤΗΜΑ: Γιατί δεν έχει γίνει λοιπόν κάτι αντίστοιχο και για άλλες εκτάσεις της εκκλησίας, που φιλοξενούν νοσοκομεία, αυτό που έγινε για το Ασκληπιείο Βούλας που βρίσκεται στο παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού, ανάμεσα στον πρώην χώρο του αεροδρομίου του Ελληνικού και τον Αστέρα της Βουλιαγμένης…; Ή μήπως έχει γίνει; Και εάν ναι για ποιές;

2ον: Λέει η ΔΙΣ: «Επειδή κάθε πολίτης καί νομικό πρόσωπο στή χώρα μας ἔχει δικαίωμα προσφυγῆς στή Δικαιοσύνη, διευκρινίζεται πρός κάθε καλόπιστο ἐνδιαφερόμενο ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὡς κατά νόμον διαχειρίστρια περιουσίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πετράκη προσέφυγε πρός ἐπίλυση μίας χρονίζουσας ὑποθέσεως, ἡ ὁποία δέν κατέστη δυνατόν νά τακτοποιηθεῖ ἐξωδίκως καί ὄχι μέ εὐθύνη τῆς Ἐκκλησίας. Εἰδικότερα, οὐδέποτε καταβλήθηκε ἡ νόμιμη ἀποζημίωση γιά τήν ἀπαλλοτριωθεῖσα ἔκταση».

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 1η: Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι δεν καταβλήθηκαν ποτέ τα ποσά της απαλλοτρίωσης. Ομως, αυτό ισχύει από το 1941, όταν και εξέπνευσε η προθεσμία που έπρεπε να καταβληθεί η αποζημίωση, με βάση νόμο του 1939, τον οποίο επικαλείται ο δικηγόρος της Εκκλησίας στην προσφυγή…

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 2η: Η Εκκλησία προσπάθησε να λύσει το θέμα, δηλαδή να εισπράξει τα λεφτά εξωδίκως.

ΕΡΩΤΗΜΑ: Τι έχει αλλάξει από το 1941 μέχρι το 2020…; Γιατί δεν έγινε η προσφυγή σε κάποια από τις εννέα δεκαετίες που μεσολάβησαν…; Ποιες εξωδικαστικές ενέργειες έγιναν όλες αυτές τις δεκαετίες; Και με ποιον τρόπο; Το μόνο δημοσιοποιημένο στοιχείο είναι ότι από το Δεκέμβρη του 2018 η Εκκλησία ζητά την αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης λόγω μη καταβολής αποζημιώσεως. Εχει προηγηθεί κάτι άλλο;

3ον: Λέει η ΔΙΣ: «Ἀποτελεῖ δικαίωμα, ἀλλά καί νόμιμη ὑποχρέωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὡς διαχειρίστριας, νά ζητήσει σχετικῶς δικαστική προστασία, ἡ ὁποία φυσικά καί δέν θά καταλήξει σέ ὁποιοδήποτε ἀποτέλεσμα βλαπτικό γιά τήν λειτουργία τοῦ ἀνωτέρω Νοσοκομείου».

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 1η: Είναι νόμιμη υποχρέωση της Εκκλησίας να καταθέσει αγωγή και να ζητήσει πίσω μία έκταση στην οποία στεγάζεται σήμερα ένα Δημόσιο νοσοκομείο.

ΠΑΡΑΔΟΧΗ 2η: Δεν θα βλάψει τη λειτουργία του ανωτέρω νοσοκομείου, το να έχει η εκκλησία στην ιδιοκτησία της τη συγκεκριμένη έκταση.

ΕΡΩΤΗΜΑ: Αφού ήδη η Εκκλησία έχει πολλές ιδιοκτησίες στις οποίες βρίσκονται νοσοκομεία και νοσηλευτικά ιδρύματα χωρίς να έχει πάρει αποζημιώσεις από τις απαλλοτριώσεις, όπως η ίδια λέει, το να μην κάνει αγωγές και γι αυτές τις περιπτώσεις, είναι αμέλεια σε βάρος των δικών της συμφερόντων ή απλά στη διακριτική της ευχέρεια να μην το κάνει; Γιατί το Ασκληπιείο λοιπόν;

Επειδή μέσα στην προσφυγή η Εκκλησία χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη έκταση «δυνάμει (…) εκποιητέα περιουσία» (sic), η οποία έχει χαρακτηριστεί έτσι με ΠΔ του 1933, μήπως η ΔΙΣ εννοεί ότι εάν πάρει την έκταση τελικά δεν θα την εκποιήσει; Γιατί εκποίηση σημαίνει ακίνητο που αποφέρει με τον οποιονδήποτε τρόπο έσοδα… Και όπως είναι γνωστό, αυτό το ακίνητο το ορέγονται πολλοί και διαφορετικοί.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Η κυβέρνηση, οι υπουργοί Οικονομικών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τουρισμού και Υγείας, κατά των οποίων στρέφεται η προσφυγή της Εκκλησίας, πως είναι δυνατόν να μην έχουν τοποθετηθεί ακόμα για ένα τόσο σοβαρό θέμα, περίπου 3 μήνες πριν εκδικαστεί η υπόθεση; Δεν τούς ενδιαφέρει το θέμα;

Απορία ψάλτου βήξ…